Pierwsze prowizoryczne kominki istniały już w czasach starożytnych kiedy to starożytni, starali się ogrzać kamienne bloki swoich rezydencji poprzez rozpalone wokoło nich płomienie. Było to dość prymitywne rozwiązanie. Pierwsze, lepiej zaprojektowane konstrukcje i w końcu przypominające kominki miały bardzo wielkie rozmiary. Swój rozmiar zawdzięczały ogólnemu zarysowi swojej konstrukcji a mianowicie kształtowi półkola, było to z pewnego punktu widzenia bardzo optymalne rozwiązanie, ponieważ uważano, że im większy otwór tym więcej ciepła. Okap czyli swego rodzaju daszek nad paleniskiem i całym kominkiem miał rozmiary adekwatne do rozmiarów całego paleniska.

Budowa komina była bardzo ważnym elementem całej konstrukcji i planu, kominki umieszczano tuz przy ścianach określanych szczytowymi, aby jak najbardziej ułatwić sobie zaplanowanie i późniejsze wykonanie projektu. Palenisko było wykonywane z najzwyklejszej cegły która była wtedy ogólnie dostępna i stosunkowo tania. Wytrzymałość cegły na wysokie temperatury nie dyskwalifikowało jej z kandydatów na materiał do wykonania paleniska. Cały kominek był wykonany najczęściej z kamieni, starannie i dokładnie obrobionych aby pasowały do siebie i tworzyły harmonijną całość. Mogły to być zwykłe kamienie ale ważnym było aby dokonać prawidłowej obróbki, żeby dało się ułożyć idealnie dopasowane półkole. Z nieubłaganym upływem czasu, kominki i ich poszczególne elementy zaczęły się diametralnie zmieniać. Najważniejsza dostrzegalną zmianą było poważne zmniejszenie rozmiarów kominka, co pozwalało na wykonywanie tego typu ogrzewania w większym zakresie rozmiarowym pomieszczeń. Im mniejszy kominek, tym mniejsze pomieszczenie w którym mógł zostać umieszczony. Głównym powodem takiej zmiany i urozmaicenia wachlarza możliwości było drastyczne zmniejszenie wielkości wylotu kominowego, dzięki pochyleniu jego ścian bocznych o czterdzieści pięć stopni każdą. Wyciosane kamienie odchodziły w niepamięć a ich miejsce zajmowały piękne modele z marmuru, a także niesamowite w tamtych czasach odlewy z brązu. Jak twierdzą specjaliści najpiękniejsze i najbardziej wzorzyste pochodzą z dobrze nam znanej, z piękności i wybitnych dzieł, epoki renesansu.

Wszystkie kominki miały takie samo wyposażenie. Ekran osłaniający palenisko dobrze izolował i zabezpieczał pomieszczenie przed ewentualnymi pożarami. Wykonane z żelaza uchwyty, które służy za umiejscowieni pochodni inaczej zwanych łuczywem. Łuczywo miało swoje zastosowanie w utrzymaniu ognia i ewentualnemu odpalaniu kominków. Podgrzewacz, który miał ogólnie znane zastosowanie, podgrzewanie. Ciekawym nazewnictwem cechują się stojaki na drewno które służyły, co jest oczywiste, do tymczasowego gromadzenia drewna, a wracając do nazwy, mówiono na nie także wilki. Obecnie budowanie kominka i technika grzewcza bardzo się zmieniły. Kominki nie są już napędzane tylko paliwem stały, ale możemy wyróżnić kominki na gaz czy kominki elektryczne, nie jest również problemem zainstalowanie kominka w mieszkaniu, stosunkowo małym, a także w takim w którym nie można wykonać wylotu kominowego, rozwiązaniem są boczne odprowadzenia spalin. Jak można zauważyć kominki posiadają bardzo ciekawa i interesującą historię, od lat raczą nas swoim ciepłem i budują niezwykła atmosferę czyli miłe ciepło domowego ogniska.